OEGANDA – PART 2

Jaaaaa, we mogen weer naar Oegandaaaa! Op dit moment zijn we zelfs alweer 4 dagen in dit bijzondere land. Een paar leuke dingen die we tot nu toe hebben meegemaakt…

De aankomst in het appartement

Net als vorig jaar zijn TjongCho en Lonneke zo lief om ons naar het vliegveld te brengen, deze keer in Brussel. Uiteraard na een hamburger, begint onze lange reis en komen we na 17 uur aan in het erg warme Entebbe. Zelfs de Oegandezen hebben het warm, dus het is even wennen 馃檪 Overdag is het zo’n 30 graden in de brandende Afrikaanse zon. Toch, als je gewoon rustig doet, is dat prima te doen! Er zijn wat problemen met onze visum; we wisten wel dat ze dit jaar duurder zijn geworden, maar de dollarbiljetten die we vanuit Nederland hebben meegenomen worden hier niet aangenomen, omdat ze ouder zijn dan het jaar 2000! Dat is even balen, zeker omdat we met onze bankpas niet zomaar overal kunnen pinnen, zoals op het vliegveld. Dus na wat gesteggel mogen we eerst een lokale bank opzoeken die onze pas w茅l accepteert, moeten we daar Oegandese shillings pinnen, deze vervolgens weer inwisselen tegen dollars en krijgen we daarna onze paspoorten terug. Zucht. Maar goed, zodra we naar buiten lopen met onze koffers, staat er een zeer aardige broeder te zwaaien met de Good News-brochure. De gemeente hier heeft er voor gezorgd dat we worden opgehaald, echt heel fijn dat je je na zo’n reis meteen thuisvoelt! Hij brengt ons naar de juiste bank, we pikken onze paspoorten m茅t visums op en rijden naar het appartement in Kampala. 

Als we daar rond 16.00 uur aankomen, blijkt dat we niet precies hetzelfde appartement gaan bewonen deze maand, maar dat het een etage hoger is. En als we daar het slot uit de deur halen, zien we een megaverbetering t.o.v. vorig jaar! Het appartement helemaal aangekleed! Er staan 3 lekkere stoelen, een kleine bank, een grote koelkast met vriezer, een magnetron, een kookstel op gas en zelfs allemaal andere attributen die ervoor zorgen dat we hier meteen in kunnen “leven”. ’s Avonds op de vergadering blijkt dat er sinds ons bezoek vorig jaar diverse stellen en alleenstaande broeders of zusters deze gemeente hebben bezocht als need greaters. Elk van hen heeft stukje bij beetje het appartement aangekleed en telkens beter achtergelaten. Zelf hebben we in Nederland een waterkoker meegekregen, dus die laten we na deze maand hier ook weer achter. Te gek toch?

Velddienstervaringen

D茅 reden waarom we hier een maand zijn, is natuurlijk de velddienst. We zijn nu 3 dagen meegeweest in de dienst, en we snappen nu ook zelf weer helemaal waarom we dit vorig jaar nou zo leuk vonden. Om eerlijk te zijn keek ik – Jelle – wel een beetje de kat uit de boom. Of anders gezegd: ik vond het toch wel weer spannend om te zien wat we hier zouden aantreffen. Uit eigen ervaringen van vorig jaar, maar ook uit ervaringen die je overal in de lectuur leest, weet je dat dienen waar de behoefte groter is loont. Toch hou je aan het begin het gevoel in de trant van “is het echt zo?” Een ding is duidelijk; het klopt toch 茅cht: proef en zie dat Jehovah goed is! Wat we de afgelopen 3 dagen hebben meegemaakt is fantastisch en nu al reden genoeg om deze reis te hebben gemaakt!

Zo mocht ik donderdag vanaf de eerste velddienstactie mee naar een studie van een pionier in onze gemeente. Deze studie heet Noah, een heel aardige, slimme man die wegens omstandigheden een aantal maanden in Kampala is. Vanwege zijn slechte ogen praten we rustig en lezen we rustig de paragrafen en teksten uit de Goed Nieuws-brochure. Net als veel Oegandezen heeft hij heel veel respect voor God en de Bijbel. Dus als je een tekst voorleest en deze combineert met de uitleg in de brochure, dan geeft hij als vanzelf het juiste antwoord! Het is elke keer weer bijzonder mooi om te zien hoe logisch de waarheid is. Voor vrijdag maken we een nieuwe afspraak met Noah – hij is toch altijd thuis – alleen deze keer word ik gedropt en mag ik de studie zelf leiden! Dat is toch even schakelen: in het engels, en proberen te redenen zoals de broeders en zusters dat hier zo goed kunnen. Maar de studie verloopt geweldig en na een samenvatting weet hij nu het antwoord op de vraag van les 8: Waarom laat God slechtheid en lijden toe? Zondag komt hij waarschijnlijk voor het eerst naar de zaal! 

Vanochtend – zaterdag – gingen we met de gemeente naar zogenaamd Macedoni毛-gebied, gebied wat bijna nooit bewerkt wordt of zelfs nog nooit bewerkt is. In dit geval had een buurgemeente onze hulp gevraagd, dus het was niet heel ver reizen. Bij de 2e “deur” ontmoetten we een vrouw die meteen een zitbankje neerzette in de schaduw. Heerlijk. We komen erachter dat ze een jaar of 3 a 4 geleden wel eens heeft gesproken met een Getuige, en dat haar tante ook een Getuige is. Ze had toen ook al het aanbod gekregen voor een gratis bijbelstudie, maar daar was uiteindelijk niets van terecht gekomen. Nu had ze dus eindelijk de kans om wat vragen te stellen! We begonnen het gesprek met het Lijden-traktaat, en probeerden een afspraak voor volgende week te maken, zodat we met de Good News-brochure konden beginnen. Maar ze kwam met zoveel vragen dat we wel meteen m贸茅sten beginnen! Dus ter plekke begonnen met les 9 over gelukkige gezinnen. Ook zij is zeer nieuwsgierig en staat open om de antwoorden in de bijbel te accepteren. Fantastisch

Ondertussen komt er echter een man bij staan, een bekende van haar. En terwijl de vrouw even wat eten op moet zetten, beginnen we met hem te praten over onze reden waarom we iedereen bezoeken. Hij had van iemand anders al het traktaat gekregen over wat Gods Koninkrijk is, dus we vragen hem: wat denk jij dat het koninkrijk is? Om het een beetje kort te houden… we beginnen met hem maar meteen met les 7 uit de brochure! 

Om het nog gekker te maken: terwijl we met deze man aan het praten zijn, komt er een jonge jongen langs die ook graag iets te lezen wil, in Luganda (de lokale taal van Kampala e.o.). We beloven hem op te zoeken als we klaar zijn met eerst de man en daarna de vrouw. De vrouw is ondertussen terug gekomen en we be毛indigen onze eerste studie met de afspraak dat we volgende week terugkomen om verder te studeren (met een zuster uiteraard). Met de man spreken we ook af dat we volgende week zaterdag terugkomen om de volgende les te bespreken. Nu maar op zoek naar die jongen…. maar wacht, er is nog een vrouw in de buurt. Na een korte introductie laten we aan de hand van Jes. 42:5,8 zien dat de naam van God Jehovah is en spreken we met haar 贸贸k af om volgende week zaterdag les 2 te komen bespreken. Uiteindelijk treffen we gelukkig ook de jongen. We geven hem de brochure Luister naar God en leef voor altijd. Hij woont in de buurt van mijn velddienstpartner, dus zij spreken ook maar direct af voor een studie. 
Het is niet te geloven… In ongeveer 2 uur zijn er in potentie 4 studies (waarvan sowieso 2) opgericht! En dat terwijl we heerlijk op een bankje in de schaduw zaten! Proef en zie….

 

Velddienstactie in Macedoni毛

 

Voor Anne geldt precies hetzelfde. In 1,5 uur tijd verspreidden zij en haar partner 4 brochures, 7 tijdschriften en 5 traktaten. Daarna gingen ze naar een nabezoek waar vorige week oa de Wachttoren van deze maand over Angst was verspreid. Deze vrouw had in de afgelopen week al met verschillende mensen de bijbelse principes en praktische tips gedeeld! Hoezo “behoefte“?

Boodschappen

Hoewel de velddienst het meeste van onze tijd en aandacht krijgt, moet er natuurlijk ook gegeten worden 馃檪 Op woensdag zijn we daarom – na eerst uit te rusten van de lange reis – boodschappen gaan doen bij Freedom City, een enorm winkelcentrum op ongeveer 20 min. van het appartement. Er is behoorlijk wat veranderd sinds vorig jaar. De supermarkt waar we altijd onze boodschappen deden heeft een andere naam en eigenaar gekregen. Waar eerst vooral lokale producten gekocht konden worden, en eerlijk gezegd de keuze niet echt reuze was.. staat er nu een volwaardige supermarkt met en贸rme keuze, althans voor Oegandese begrippen. Zo heb je bijvoorbeeld nu niet alleen 1 grote stelling vol met 1 soort ketchup, maar heb je nu 4 grote stellingen vol met 4 soorten ketchup (zie foto)! Dat – en natuurlijk meer (deze winkel heeft eindelijk bier op voorraad!) – maakt het allemaal wel wat makkelijker om een goede maaltijd te maken. Daarover binnenkort trouwens meer…  

 

Welke ketchup zullen we kiezen…?

 
Milieu- en geluidsvervuiling

Aan sommige dingen moet je wennen en aan sommige dingen kan je niet wennen. Zo zie je overal om je heen straten vol met afval liggen. Het is zo jammer om te zien hoe mensen hier met de natuur omgaan. Mede wordt dit veroorzaakt doordat de overheid het afval niet vaak genoeg kan komen ophalen, daarom gooien mensen het maar op straat of op een berg ergens verderop. Ze verbranden het dan zelf, omdat het afval anders begint te rotten. Ook wel weer begrijpbaar. Maar het maakt de grote stad op z’n zachts gezegd niet erg aantrekkelijk om te leven. Wat dat betreft heeft Oegande mooiere plaatsen om te zijn. 

Daarnaast snappen mensen het concept “lawaai” niet. Ik weet niet of het woord bestaat, anders verzin ik het zelf: geluidsvervuiling. Net als met het afval gooien mensen met LAWAAI. Wat een herrie. Overal. Als het alleen overdag zou zijn, oke… trouwens, dat is dan al ernstig. Zo hebben we het voorrecht om praktisch naast een kerk te wonen, die dagelijks door de enorme boxen staan te “zingen” en te klappen in hun handen. Door die werkelijk enorme boxen krijg je het gevoel dat de hele kerk, die bestaat uit 2 partytenten en wat plastic stoelen, bomvol met zingende mensen zit. Maar niets is minder waar! Alleen het koor is aanwezig en dat staat samen met de zeer vals zingende voorganger te swingen… en de hele buurt geniet mee. 

’s Nachts is het lawaai alleen nog erger. Zo blijken mensen te denken dat niemand hun stereo hoort als ze die op 10 zetten. Als ze er al bij stilstaan. Of dat hun TV de hele nacht door te laten schreeuwen een uiting van medeleven is. Verder is er een hond die denkt dat z’n baasjes de hele nacht door worden aangevallen of beroofd. Hij blaft alsof ze leven er vanaf hangt, van 1 uur tot 6 uur ’s nachts! Iets met geduld oefenen en de nieuwe persoonlijkheid aandoen… 

Toch zijn we allebei van de Oegandezen gaan houden. Mensen zijn hier erg aardig, zijn over het algemeen heel erg ge茂nteresseerd in anderen en maken graag een praatje met je. Men groet hier elkaar bijvoorbeeld nog als je voorbij loopt. Ook zie je hier veel gelukkige mensen, ondanks de soms erbarmelijke omstandigheden. Verder zijn het over het algemeen ook heel nederige mensen, treden niet graag op de voorgrond. Dat geldt zeker voor onze broeders en zusters, stuk voor stuk hele lieve mensen, die erg geestelijk zijn ingesteld. 

Het is dus zeker: er staat ons nog heel wat te wachten deze maand! Zo komt de kringopziener de gemeente bezoeken, gaan we zeker weer een paar keer naar Bethel (rondleiding en de wekelijkse sportavonden), gaan we de bouwplaats bezoeken van een nieuwe Koninkrijkzaal in aanbouw en gaan we waarschijnlijk een weekje naar een aantal eilanden in het Victoriameer, een soort van vakantie in een vakantie. 

Tot snel! 

 

“Ons” aangeklede appartement

  

Een fris biertje op z’n tijd

  

Zo ziet een gemiddelde straat eruit…

  

Ma茂s gekregen van een bijbelstudie’

 

  • A & H

    Nou, wat leuk!! Zoveel ervaringen in zo’n korte tijd. Leuk die foto van Anne. En dan die vrouw die ommiddelijk verder getuigenis geeft !! Zal ik ook komen helpen als Ansfried weer uit het ziekenhuis is? Werk maar voor mij mee! Nog heel veel succes en plezier. Ja, Jehovah zegent het werk zeker. Groeten van ons. A & H

  • Jeroen

    Gaaf. Ik ga het weer volgen. Heel veel succes en geniet ervan. Gr Jeroen

  • Rahel Goehl-Mboizi

    Great! Have not understood each and every word but at least the meaning of most sentences. 馃槈
    Enjoy your time there. Big hug from us. Rahel & Mich

Next ArticleBijzondere trip naar Ssese Islands