Murchison Falls national park & Ssese Islands

De laatste week van onze vorige reis naar Oeganda hebben we gebruikt om wat meer van de natuur te zien. Als je in zo’n mooi land bent – de Parel van Afrika – hoort dat er natuurlijk absoluut bij! Maar ja, Oeganda is zo’n 6x groter dan Nederland, dus waar begin je? Tijdens de voorbereiding hadden we wel wat informatie verzameld over de nationale parken, maar we wisten niet zo goed welke voor ons de beste optie zou zijn. Daarnaast zijn er nog zoveel “losse” bezienswaardigheden, dat je niet weet waar je moet beginnen: het Victoriameer, de eilanden (waar we niet eens het bestaan van wisten), de ‘equitorial marks’, mooie parken, musea, etc, etc. Uiteindelijk begrepen we dat als we de meeste soorten dieren wilden zien, we echt naar Murchison Falls national park moesten gaan. Zo gezegd, zo gedaan.

Een regenbuitje
De reis begint om 07.15 in Kampala vanaf het Red Chilli Hideway Hotel. Gezien de reiservaringen rond het congres, besloten we een dag eerder naar dit hotel te gaan, zodat we zeker wisten dat we op tijd zouden zijn. Maar goed ook: we zijn weer een hele middag onderweg geweest voor een ritje van zo’n 12 km! Oorzaak: wolkbreuk. Goeiemiddag, als het hier regent, regent het ook goed. Om een beeld te geven van de resultaten van zo’n ‘buitje’, zie de video hieronder.

Ook heel grappig om te zien is dat bij regen zo ongeveer de hele stad tot stilstand komt of in de taxi springt, zodat ze niet nat hoeven te worden. Pech dus als je net te laat bent, want ookal komen er tientallen taxi’s voorbij, geen enkele heeft meer plek voor je. De boda boda’s gaan schuilen, waar ze ook maar een droog plekje kunnen vinden. Zo is elk tankstation een welkome haven…

Schuilende boda boda's bij de Shell

Schuilende boda boda’s bij de Shell

Vele uren later komen we dus aan bij Red Chilli. Daar staat een tent voor ons klaar om de nacht door te brengen voordat de reis de dag erop begint. We eten daar ook onze eerste pizza sinds de aankomst in Oeganda en Anne neemt haar eerste warme douche! Om met beide beentjes op de grond te blijven staan, werken de warme douches bij de mannen natuurlijk niet… Hoe dan ook: we zien hier meer muzungu’s dan de 3 weken daarvoor bij elkaar opgeteld 🙂

5072 vierkante kilometer
De ochtend begint vroeg. Nadat we onze ingepakte lunches ophalen (whoah, luxe!) en het ontbijt achter de kiezen hebben, stappen we in het busje en rijden we richting Murchison Falls. De reis duurt al met al zo’n 5 uur. Als we aankomen krijgen we een korte briefing over het programma. Die middag gaan wel al meteen naar de Falls, daar is het park naar vernoemd. Wat vooral in het oog springt tijdens de briefing is de waarschuwing dat we voorzichtig moeten omgaan met de wild hogs (wilde zwijnen) en de hippo. Wacht even, wát zei je? Oooh, een grapje natuurlijk. Maar nee: er schijnt dus echt in de avond een nijlpaard het kamp op te komen om wat te grazen. En om geen problemen te hebben met de zwijnen, moeten we alle eten, drinken en andere zaken met een geurtje (zoals zeep) uit de tent laten, anders slopen die gasten alles net zolang tot ze bij de buit zijn. Het nijlpaard mogen we ook niet opjagen, hij schijnt wel tegen lichtflitsen (voor foto’s) te kunnen, maar hem bijvoorbeeld op de kont slaan is niet zo’n goed plan. Staat genoteerd.

Het park is ruim 5000km2 groot, echt enorm. Dus je kunt in die paar dagen alleen de hoogtepunten bekijken. De eerste middag stappen we weer het busje in en we rijden naar de waterval. Het is niet in woorden uit te drukken hoe indrukwekkend deze is. Wát een natuurkracht! Hier kan je als mens echt niets tegen in brengen. Het is niet de hoogste waterval ter wereld, maar sowieso wel de krachtigste: per seconde gaat er een luttele 300.000 liter water doorheen. Dat komt omdat de brede Nijl door een kloof van slechts 7 (!) meter breed wordt geperst en dan ook nog eens ruim 40 meter naar beneden valt. Als je er staat kan je ook amper met elkaar praten door het enorme watergeweld. Tegelijkertijd wordt je nat van de nevel. Echt respect voor de schepping!

De Murchison Falls

De Murchison Falls

Gamedrive: op zoek maar de Big Five

De volgende ochtend staan we weer heel vroeg op om een aantal van de Big 5 in levende lijve te gaan zien. Big five staat voor de 5 gevaarlijkste dieren in Afrika:’de olifant, de leeuw, de buffel, de neushoorn en de luipaard. De neushoorn zie je helaas niet zoveel meer, ook in Oeganda moet je deze bekijken in een beschermde omgeving. Maar de andere vier zijn wel te zien in Murchison Falls. Onderweg zien we echt fantastische natuur: bosrijke omgevingen, safannes, wijd uitgestrekte gronden etc.  Aangezien er ca. 250 leeuwen in het park rondlopen is de kans helaas niet zo groot dat we die gaan zien. Maar andere dieren zijn er in overvloed: giraffen, hartebeesten, wilde zwijnen (Pumba’s), aapjes, noem maar op! Wij zijn gewend deze dieren alleen in dierentuinen te zien, maar nu zijn de rollen eens een keer omgedraaid: de dieren zien “opgesloten” mensen voorbij komen. Een nog kleinere kans is dat we een luipaard gaan zien, maar vandaag hebben we geluk: heel erg in de verte kunnen we door de verrekijker zo’n fantastisch beest zien liggen in een boom. Een paar seconden later staat ‘ie op en klimt hij naar de beneden, misschien om wat te gaan jagen.

image

image

image

image

Na deze fantastische ochtend frissen we ons op in Camp Red Chili, eten we wat en gaan we ’s middags naar de Nijl om een cruise te maken. Die ochtend was mooi, maar dit maakt misschien nog wel meer indruk: de Nijl is op sommige plekken honderden meters breed! Vanaf de boot zien we olifanten water drinken, zeer veel heel erg mooie vogelsoorten, krokodillen en natuurlijk: nijlpaarden! Wij zijn nieuwsgierig, maar zij nog veel meer! Van een afstandje kijken ze je aan net zo lang tot je uit het zicht bent verdwenen.

 

Cruise op de Nijl

Cruise op de Nijl

 

De dag erop doen we nog een gamedrive, deze keer rijden we eigenlijk al terug richting Kampala, maar zien we nog een van de mooie watervallen die het land rijk is. Maar die nacht ervoor maken we nog iets bijzonders mee: terwijl we ’s avonds laat in bed liggen, horen we iets… Het graast… Gezien het geluid móét het wel een groot beest zijn, dit keer is het niet een van de wilde zwijnen of een van de aapjes die een handdoek komt jatten. Voorzichtig doen we de rits van de tent open om een kijkje te nemen. Buiten is het pikkedonker, niets te zien dus. Dan maar even de telefoon pakken en lampje aan… Tot onze schrik is het een enorm nijlpaard die letterlijk 50 cm van onze tent wat staat te eten! Deze is gelukkig gewend aan mensen…

Hou je in: niet op de kont slaan...

Hou je in: niet op de kont slaan…

 

Die ervaring blijkt een mooie afsluiter voor de safari. We kunnen niet wachten tot de nieuwe wereld waar we dit soort taferelen misschien wel elke dag kunnen meemaken…. én ook nog eens leeuwen kunnen gaan zien.

Mooie natuur op de Ssese Island
Dit jaar zijn we paar dagen op de Ssese Islands geweest. Die liggen midden in het op een na grootste zoetwatermeer ter wereld: het Victoriameer. Op deze eilanden wordt maar weer eens duidelijk hoe divers Oeganda is. Al rijdend door de heuvels op een van de eilanden waan je je in een paradijs: overal om je heen zie je water, eilandjes die vlakbij en in de verte liggen, palmbomen en stranden. Een dag later blijkt dat die palmbomen er om een bijzondere reden zijn: een groot bedrijf maakt van de vruchten palmolie en heeft op verschillende plekken plantages vol met deze bomen. Zo’n 70.000 hectare op dit moment! Omdat het zo enorm groot is, wonen mensen die er werken op de plantage zelf. Het bedrijf is aardig zelfvoorzienend: eigen huisjes, scholen, mini-ziekenhuizen, etc. Een van de broeders uit de groep werkt ook bij dit bedrijf en laat ons op een avond zien hoe alles in z’n werk gaat. Met de auto maken we een trip door de enorme plantage, zien we hele mooie uitzichtplaatsen, strandjes en natuurlijk enorm veel bomen. Zie de foto’s!

Dit zijn slechts een paar van de mooie plekken in Oeganda. Er is nog zoveel te zien! Volgende keer weer?

Palmbomen

Palmbomen

En nog eens een palmbomen

En nog eens een palmbomen

Zonsondergang

Zonsondergang

Het Victoriameer vanaf de Sses Islands

Het Victoriameer vanaf de Sses Islands

  • Harry Philomé Compier

    Pracbtige foto’s en mooi verhaal, ik wil ook naar oeganda