De eerste dagen Kampala

De vlucht
De reis verliep zonder grote problemen. TjongCho en Lonneke waren zo aardig om ons weg te brengen. Na een uitgebreide “lunch” op Schiphol (BurgerKing) kwamen we net op tijd om onze koffers nog even in te checken. Of we volgende keer niet tot op laatste moment willen wachten, want ze gingen na ons afsluiten. Het vliegtuig vertrok uiteindelijk een uur later dan gepland (so why the fuss? ;-)) en op onze tussenstop Caïro was de vertraging zelfs opgelopen tot zo’n 2 uur. Voor ons niet zo’n probleem, maar wel voor onze broeder Ivan die ons kwam oppikken rond 5.30 in de nacht: hij stond dus al 2 uur te wachten! Erg vervelend, vooral voor zijn nachtrust… maar hij was er niet minder vrolijk om!

“Ons” appartement
Onderweg vertelt Ivan dat hij en z’n vrouw op Bethel werken en wonen en doordeweeks de gemeente southwest Kampala ondersteunen. Hij is betrokken bij de bouw van Koninkrijkzalen in Oeganda, waar elk jaar zo’n 7 worden opgeleverd. Op dit moment in het dienstjaar zijn ze zelfs al aan de 8e bezig omdat er zo’n grote behoefte is.

Als we aankomen is het ondertussen vroeg in de morgen op vrijdag en worden we bij “ons” appartement afgezet. Het blijkt dat deze woonruimte ook voor anderen wordt gebruikt als het nodig is. Deze maand mogen wij er gebruik van maken; echt super! Vanaf september komen er 2 broeders uit Engeland voor een half jaar in te wonen en soms anderen die tijdelijk Bethel bezoeken. Het bestaat uit 2 kamers en een kleine badkamer. Zoals je op de foto’s ziet, was het in eerste instantie vrij kaal. De binnenkomst ging ongeveer als volgt: “This is the livingroom, do you know these mats?” “Yes, we do!” We kijken naar de matjes op de grond, mooi groen en roze. Meteen gaat de gedachte door ons hoofd: is dit ons bed? Als dat zo is, dan is het toch wel aardig dat ze met de kleuren rekening hebben gehouden… Maar goed, we hadden met elkaar afgesproken: geen verwachtingen, alles is goed! Er staat verder nog een kastje waar we wat spulletjes in kunnen doen en op kunnen zetten. Vervolgens lopen we naar de 2e ruimte en…. fieuwww, toch een bed! Stiekem dus wel erg blij 🙂 Hoe dan ook, de ruimte is super en alles wat je echt nodig hebt, is er: toilet, stromend water (als je geluk hebt), een bed en uiteraard koffie. Ivan en Esther hadden nl. voor de eerste dagen al wat boodschapjes klaargezet, zo aardig! Er zat zelfs zelfgemaakte peanut butter in (gemaakt van pinda’s, sesamzaad en heel veel olie), die blijkbaar in de keuken op Bethel is gemaakt, want dat is de toewijzing van Esther.

20140803-205428-75268858.jpg

De matjes!

20140803-205429-75269288.jpg

Het kastje

20140803-210451-75891535.jpg

Het bed met muskietennet

Maar dat is niet alles, want er is zelfs voor een ontbijt gezorgd. Terwijl we praten met Ivan komt Cliff aangelopen. Hij woont een paar appartementen verderop. Een superaardige jongen, en zoals later blijkt een goede gids en een nieuwe vriend! Na afscheid genomen te hebben van Ivan die snel teruggaat naar het bijkantoor 4 km verderop, krijgen we bij Cliff een gebakken ei op brood en worstjes. Dat kan niet beter! Vervolgens gaan we eerst maar eens wat slapen om bij te komen van de reis…

20140803-210451-75891009.jpg

Ivan & Esther

20140803-205428-75268438.jpg

Cliff

Zaterdag: boodschappen doen
We ontbijten weer samen met Cliff. In de middag komt hij ons ophalen zodat we samen boodschappen kunnen doen. Uitdaging 1: geld pinnen. In het dichtsbijzijnde winkelcentrum Freedom Town is geen ATM die onze pas accepteert, dus we gaan eerst…. juist: eten! En niet zomaar eten, Oegandezen maken blijkbaar geen verschil in hoeveelheid: het is altijd véél. Dus geruime tijd later zit onze buik vol met verse tilapiavis (foto), bonen, sweet potatoe, irish potatoe, brown rice, gnuts, groenten en uiteraard matooke (traditioneel gerecht gemaakt van bepaalde bananen).

Daarna gaan we alsnog op zoek naar een bank waar kunnen pinnen. In het centrum lukt het ons! Daarna direcht op jacht naar een koelkast (uitdaging 2), want dat is wel zo handig met dit klimaat. Ondertussen heeft Cliff uitdaging 3 met gemak overwonnen: levend en wel door het verkeer navigeren. Maar daarover in een andere update meer…

Cliff blijkt een keihard onderhandelaar, we lopen meer dan 10 winkels in en uit om de beste deal te krijgen. Als het een ca. 2 uur later lukt, zijn we de tijd een beetje vergeten, is de energie eigenlijk al op en dan moet de rest van de (lange) lijst nog! Uiteindelijk komen we rond 23.30 thuis en ploffen we op bed.

Conclusie eerste dagen
Al vlieg je 7000 km naar een totaal onbekend gebied, je voelt je direct thuis bij je broeders en zusters. En dat terwijl we nog niet eens een vergadering bezocht hebben. Jehovah helpt je waar je ook bent!

20140803-205430-75270175.jpg

Al het lekkere lokale eten

20140803-205429-75269762.jpg

Local food

20140803-205430-75270974.jpg

Tilapia fish

Next ArticleDag 3: De eerste vergadering en velddienst